Conjugation of ställa in
(ställa in sig; used with på) to assume something will happen and prepare oneself for it Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | ställa in |
Presens
| jag | ställer in |
| du | ställer in |
| han / hon / den / det | ställer in |
| vi | ställer in |
| ni | ställer in |
| de | ställer in |
Preteritum
| jag | ställde in |
| du | ställde in |
| han / hon / den / det | ställde in |
| vi | ställde in |
| ni | ställde in |
| de | ställde in |
Supinum
| jag | ställt in |
| du | ställt in |
| han / hon / den / det | ställt in |
| vi | ställt in |
| ni | ställt in |
| de | ställt in |
Imperativ
| — | ställ in |
Passiv
Infinitiv
| — | ställas in |
Presens
| jag | ställs in |
| du | ställs in |
| han / hon / den / det | ställs in |
| vi | ställs in |
| ni | ställs in |
| de | ställs in |
Preteritum
| jag | ställdes in |
| du | ställdes in |
| han / hon / den / det | ställdes in |
| vi | ställdes in |
| ni | ställdes in |
| de | ställdes in |
Supinum
| jag | ställts in |
| du | ställts in |
| han / hon / den / det | ställts in |
| vi | ställts in |
| ni | ställts in |
| de | ställts in |