Conjugation of ställa ut
to place upright outside (the current location) somewhere Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | ställa ut |
Presens
| jag | ställer ut |
| du | ställer ut |
| han / hon / den / det | ställer ut |
| vi | ställer ut |
| ni | ställer ut |
| de | ställer ut |
Preteritum
| jag | ställde ut |
| du | ställde ut |
| han / hon / den / det | ställde ut |
| vi | ställde ut |
| ni | ställde ut |
| de | ställde ut |
Supinum
| jag | ställt ut |
| du | ställt ut |
| han / hon / den / det | ställt ut |
| vi | ställt ut |
| ni | ställt ut |
| de | ställt ut |
Imperativ
| — | ställ ut |
Passiv
Infinitiv
| — | ställas ut |
Presens
| jag | ställs ut |
| du | ställs ut |
| han / hon / den / det | ställs ut |
| vi | ställs ut |
| ni | ställs ut |
| de | ställs ut |
Preteritum
| jag | ställdes ut |
| du | ställdes ut |
| han / hon / den / det | ställdes ut |
| vi | ställdes ut |
| ni | ställdes ut |
| de | ställdes ut |
Supinum
| jag | ställts ut |
| du | ställts ut |
| han / hon / den / det | ställts ut |
| vi | ställts ut |
| ni | ställts ut |
| de | ställts ut |