Conjugation of skrifva
obsolete spelling of skriva Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | skrifva |
Presens
| jag | skrifver |
| du | skrifver |
| han / hon / den / det | skrifver |
| vi | skrifver |
| ni | skrifver |
| de | skrifver |
Preteritum
| jag | skref |
| du | skref |
| han / hon / den / det | skref |
| vi | skref |
| ni | skref |
| de | skref |
Supinum
| jag | skrifvit |
| du | skrifvit |
| han / hon / den / det | skrifvit |
| vi | skrifvit |
| ni | skrifvit |
| de | skrifvit |
Imperativ
| — | skrif |
Passiv
Infinitiv
| — | skrifvas |
Presens
| jag | skrifs |
| du | skrifs |
| han / hon / den / det | skrifs |
| vi | skrifs |
| ni | skrifs |
| de | skrifs |
Preteritum
| jag | skrefs |
| du | skrefs |
| han / hon / den / det | skrefs |
| vi | skrefs |
| ni | skrefs |
| de | skrefs |
Supinum
| jag | skrifvits |
| du | skrifvits |
| han / hon / den / det | skrifvits |
| vi | skrifvits |
| ni | skrifvits |
| de | skrifvits |