Conjugation of sammankalla
summon (call people together) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | sammankalla |
Presens
| jag | sammankallar |
| du | sammankallar |
| han / hon / den / det | sammankallar |
| vi | sammankallar |
| ni | sammankallar |
| de | sammankallar |
Preteritum
| jag | sammankallade |
| du | sammankallade |
| han / hon / den / det | sammankallade |
| vi | sammankallade |
| ni | sammankallade |
| de | sammankallade |
Supinum
| jag | sammankallat |
| du | sammankallat |
| han / hon / den / det | sammankallat |
| vi | sammankallat |
| ni | sammankallat |
| de | sammankallat |
Imperativ
| — | sammankalla |
Passiv
Infinitiv
| — | sammankallas |
Presens
| jag | sammankallas |
| du | sammankallas |
| han / hon / den / det | sammankallas |
| vi | sammankallas |
| ni | sammankallas |
| de | sammankallas |
Preteritum
| jag | sammankallades |
| du | sammankallades |
| han / hon / den / det | sammankallades |
| vi | sammankallades |
| ni | sammankallades |
| de | sammankallades |
Supinum
| jag | sammankallats |
| du | sammankallats |
| han / hon / den / det | sammankallats |
| vi | sammankallats |
| ni | sammankallats |
| de | sammankallats |