Conjugation of sammanfatta
to summarize, to conclude Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | sammanfatta |
Presens
| jag | sammanfattar |
| du | sammanfattar |
| han / hon / den / det | sammanfattar |
| vi | sammanfattar |
| ni | sammanfattar |
| de | sammanfattar |
Preteritum
| jag | sammanfattade |
| du | sammanfattade |
| han / hon / den / det | sammanfattade |
| vi | sammanfattade |
| ni | sammanfattade |
| de | sammanfattade |
Supinum
| jag | sammanfattat |
| du | sammanfattat |
| han / hon / den / det | sammanfattat |
| vi | sammanfattat |
| ni | sammanfattat |
| de | sammanfattat |
Imperativ
| — | sammanfatta |
Passiv
Infinitiv
| — | sammanfattas |
Presens
| jag | sammanfattas |
| du | sammanfattas |
| han / hon / den / det | sammanfattas |
| vi | sammanfattas |
| ni | sammanfattas |
| de | sammanfattas |
Preteritum
| jag | sammanfattades |
| du | sammanfattades |
| han / hon / den / det | sammanfattades |
| vi | sammanfattades |
| ni | sammanfattades |
| de | sammanfattades |
Supinum
| jag | sammanfattats |
| du | sammanfattats |
| han / hon / den / det | sammanfattats |
| vi | sammanfattats |
| ni | sammanfattats |
| de | sammanfattats |