Conjugation of sammanfläta
interweave Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | sammanfläta |
Presens
| jag | sammanflätar |
| du | sammanflätar |
| han / hon / den / det | sammanflätar |
| vi | sammanflätar |
| ni | sammanflätar |
| de | sammanflätar |
Preteritum
| jag | sammanflätade |
| du | sammanflätade |
| han / hon / den / det | sammanflätade |
| vi | sammanflätade |
| ni | sammanflätade |
| de | sammanflätade |
Supinum
| jag | sammanflätat |
| du | sammanflätat |
| han / hon / den / det | sammanflätat |
| vi | sammanflätat |
| ni | sammanflätat |
| de | sammanflätat |
Imperativ
| — | sammanfläta |
Passiv
Infinitiv
| — | sammanflätas |
Presens
| jag | sammanflätas |
| du | sammanflätas |
| han / hon / den / det | sammanflätas |
| vi | sammanflätas |
| ni | sammanflätas |
| de | sammanflätas |
Preteritum
| jag | sammanflätades |
| du | sammanflätades |
| han / hon / den / det | sammanflätades |
| vi | sammanflätades |
| ni | sammanflätades |
| de | sammanflätades |
Supinum
| jag | sammanflätats |
| du | sammanflätats |
| han / hon / den / det | sammanflätats |
| vi | sammanflätats |
| ni | sammanflätats |
| de | sammanflätats |