Conjugation of qväfva
archaic form of kväva Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | qväfva |
Presens
| jag | qväfver |
| du | qväfver |
| han / hon / den / det | qväfver |
| vi | qväfver |
| ni | qväfver |
| de | qväfver |
Preteritum
| jag | qväfde |
| du | qväfde |
| han / hon / den / det | qväfde |
| vi | qväfde |
| ni | qväfde |
| de | qväfde |
Supinum
| jag | qväft |
| du | qväft |
| han / hon / den / det | qväft |
| vi | qväft |
| ni | qväft |
| de | qväft |
Imperativ
| — | qväf |
Passiv
Infinitiv
| — | qväfvas |
Presens
| jag | qväfs |
| du | qväfs |
| han / hon / den / det | qväfs |
| vi | qväfs |
| ni | qväfs |
| de | qväfs |
Preteritum
| jag | qväfdes |
| du | qväfdes |
| han / hon / den / det | qväfdes |
| vi | qväfdes |
| ni | qväfdes |
| de | qväfdes |
Supinum
| jag | qväfts |
| du | qväfts |
| han / hon / den / det | qväfts |
| vi | qväfts |
| ni | qväfts |
| de | qväfts |