Conjugation of pränta
to write (in block letters or neatly) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | pränta |
Presens
| jag | präntar |
| du | präntar |
| han / hon / den / det | präntar |
| vi | präntar |
| ni | präntar |
| de | präntar |
Preteritum
| jag | präntade |
| du | präntade |
| han / hon / den / det | präntade |
| vi | präntade |
| ni | präntade |
| de | präntade |
Supinum
| jag | präntat |
| du | präntat |
| han / hon / den / det | präntat |
| vi | präntat |
| ni | präntat |
| de | präntat |
Imperativ
| — | pränta |
Passiv
Infinitiv
| — | präntas |
Presens
| jag | präntas |
| du | präntas |
| han / hon / den / det | präntas |
| vi | präntas |
| ni | präntas |
| de | präntas |
Preteritum
| jag | präntades |
| du | präntades |
| han / hon / den / det | präntades |
| vi | präntades |
| ni | präntades |
| de | präntades |
Supinum
| jag | präntats |
| du | präntats |
| han / hon / den / det | präntats |
| vi | präntats |
| ni | präntats |
| de | präntats |