Conjugation of pränta in
to instill, to impress (something in someone's mind, through repetition or forcefulness or the like) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | pränta in |
Presens
| jag | präntar in |
| du | präntar in |
| han / hon / den / det | präntar in |
| vi | präntar in |
| ni | präntar in |
| de | präntar in |
Preteritum
| jag | präntade in |
| du | präntade in |
| han / hon / den / det | präntade in |
| vi | präntade in |
| ni | präntade in |
| de | präntade in |
Supinum
| jag | präntat in |
| du | präntat in |
| han / hon / den / det | präntat in |
| vi | präntat in |
| ni | präntat in |
| de | präntat in |
Imperativ
| — | pränta in |
Passiv
Infinitiv
| — | präntas in |
Presens
| jag | präntas in |
| du | präntas in |
| han / hon / den / det | präntas in |
| vi | präntas in |
| ni | präntas in |
| de | präntas in |
Preteritum
| jag | präntades in |
| du | präntades in |
| han / hon / den / det | präntades in |
| vi | präntades in |
| ni | präntades in |
| de | präntades in |
Supinum
| jag | präntats in |
| du | präntats in |
| han / hon / den / det | präntats in |
| vi | präntats in |
| ni | präntats in |
| de | präntats in |