Conjugation of misshaga
to displease, to irritate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | misshaga |
Presens
| jag | misshagar |
| du | misshagar |
| han / hon / den / det | misshagar |
| vi | misshagar |
| ni | misshagar |
| de | misshagar |
Preteritum
| jag | misshagade |
| du | misshagade |
| han / hon / den / det | misshagade |
| vi | misshagade |
| ni | misshagade |
| de | misshagade |
Supinum
| jag | misshagat |
| du | misshagat |
| han / hon / den / det | misshagat |
| vi | misshagat |
| ni | misshagat |
| de | misshagat |
Imperativ
| — | misshaga |
Passiv
Infinitiv
| — | misshagas |
Presens
| jag | misshagas |
| du | misshagas |
| han / hon / den / det | misshagas |
| vi | misshagas |
| ni | misshagas |
| de | misshagas |
Preteritum
| jag | misshagades |
| du | misshagades |
| han / hon / den / det | misshagades |
| vi | misshagades |
| ni | misshagades |
| de | misshagades |
Supinum
| jag | misshagats |
| du | misshagats |
| han / hon / den / det | misshagats |
| vi | misshagats |
| ni | misshagats |
| de | misshagats |