Conjugation of misshandla
to (deliberately) cause bodily harm to (someone); to beat up, to batter, to assault, to abuse, etc. Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | misshandla |
Presens
| jag | misshandlar |
| du | misshandlar |
| han / hon / den / det | misshandlar |
| vi | misshandlar |
| ni | misshandlar |
| de | misshandlar |
Preteritum
| jag | misshandlade |
| du | misshandlade |
| han / hon / den / det | misshandlade |
| vi | misshandlade |
| ni | misshandlade |
| de | misshandlade |
Supinum
| jag | misshandlat |
| du | misshandlat |
| han / hon / den / det | misshandlat |
| vi | misshandlat |
| ni | misshandlat |
| de | misshandlat |
Imperativ
| — | misshandla |
Passiv
Infinitiv
| — | misshandlas |
Presens
| jag | misshandlas |
| du | misshandlas |
| han / hon / den / det | misshandlas |
| vi | misshandlas |
| ni | misshandlas |
| de | misshandlas |
Preteritum
| jag | misshandlades |
| du | misshandlades |
| han / hon / den / det | misshandlades |
| vi | misshandlades |
| ni | misshandlades |
| de | misshandlades |
Supinum
| jag | misshandlats |
| du | misshandlats |
| han / hon / den / det | misshandlats |
| vi | misshandlats |
| ni | misshandlats |
| de | misshandlats |