Conjugation of marinera
to marinate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | marinera |
Presens
| jag | marinerar |
| du | marinerar |
| han / hon / den / det | marinerar |
| vi | marinerar |
| ni | marinerar |
| de | marinerar |
Preteritum
| jag | marinerade |
| du | marinerade |
| han / hon / den / det | marinerade |
| vi | marinerade |
| ni | marinerade |
| de | marinerade |
Supinum
| jag | marinerat |
| du | marinerat |
| han / hon / den / det | marinerat |
| vi | marinerat |
| ni | marinerat |
| de | marinerat |
Imperativ
| — | marinera |
Passiv
Infinitiv
| — | marineras |
Presens
| jag | marineras |
| du | marineras |
| han / hon / den / det | marineras |
| vi | marineras |
| ni | marineras |
| de | marineras |
Preteritum
| jag | marinerades |
| du | marinerades |
| han / hon / den / det | marinerades |
| vi | marinerades |
| ni | marinerades |
| de | marinerades |
Supinum
| jag | marinerats |
| du | marinerats |
| han / hon / den / det | marinerats |
| vi | marinerats |
| ni | marinerats |
| de | marinerats |