Conjugation of marginalisera
marginalize Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | marginalisera |
Presens
| jag | marginaliserar |
| du | marginaliserar |
| han / hon / den / det | marginaliserar |
| vi | marginaliserar |
| ni | marginaliserar |
| de | marginaliserar |
Preteritum
| jag | marginaliserade |
| du | marginaliserade |
| han / hon / den / det | marginaliserade |
| vi | marginaliserade |
| ni | marginaliserade |
| de | marginaliserade |
Supinum
| jag | marginaliserat |
| du | marginaliserat |
| han / hon / den / det | marginaliserat |
| vi | marginaliserat |
| ni | marginaliserat |
| de | marginaliserat |
Imperativ
| — | marginalisera |
Passiv
Infinitiv
| — | marginaliseras |
Presens
| jag | marginaliseras |
| du | marginaliseras |
| han / hon / den / det | marginaliseras |
| vi | marginaliseras |
| ni | marginaliseras |
| de | marginaliseras |
Preteritum
| jag | marginaliserades |
| du | marginaliserades |
| han / hon / den / det | marginaliserades |
| vi | marginaliserades |
| ni | marginaliserades |
| de | marginaliserades |
Supinum
| jag | marginaliserats |
| du | marginaliserats |
| han / hon / den / det | marginaliserats |
| vi | marginaliserats |
| ni | marginaliserats |
| de | marginaliserats |