Conjugation of lura
to trick, to fool, to deceive, to lure Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | lura |
Presens
| jag | lurar |
| du | lurar |
| han / hon / den / det | lurar |
| vi | lurar |
| ni | lurar |
| de | lurar |
Preteritum
| jag | lurade |
| du | lurade |
| han / hon / den / det | lurade |
| vi | lurade |
| ni | lurade |
| de | lurade |
Supinum
| jag | lurat |
| du | lurat |
| han / hon / den / det | lurat |
| vi | lurat |
| ni | lurat |
| de | lurat |
Imperativ
| — | lura |
Passiv
Infinitiv
| — | luras |
Presens
| jag | luras |
| du | luras |
| han / hon / den / det | luras |
| vi | luras |
| ni | luras |
| de | luras |
Preteritum
| jag | lurades |
| du | lurades |
| han / hon / den / det | lurades |
| vi | lurades |
| ni | lurades |
| de | lurades |
Supinum
| jag | lurats |
| du | lurats |
| han / hon / den / det | lurats |
| vi | lurats |
| ni | lurats |
| de | lurats |