Conjugation of konfundera
to puzzle, to confuse Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | konfundera |
Presens
| jag | konfunderar |
| du | konfunderar |
| han / hon / den / det | konfunderar |
| vi | konfunderar |
| ni | konfunderar |
| de | konfunderar |
Preteritum
| jag | konfunderade |
| du | konfunderade |
| han / hon / den / det | konfunderade |
| vi | konfunderade |
| ni | konfunderade |
| de | konfunderade |
Supinum
| jag | konfunderat |
| du | konfunderat |
| han / hon / den / det | konfunderat |
| vi | konfunderat |
| ni | konfunderat |
| de | konfunderat |
Imperativ
| — | konfundera |
Passiv
Infinitiv
| — | konfunderas |
Presens
| jag | konfunderas |
| du | konfunderas |
| han / hon / den / det | konfunderas |
| vi | konfunderas |
| ni | konfunderas |
| de | konfunderas |
Preteritum
| jag | konfunderades |
| du | konfunderades |
| han / hon / den / det | konfunderades |
| vi | konfunderades |
| ni | konfunderades |
| de | konfunderades |
Supinum
| jag | konfunderats |
| du | konfunderats |
| han / hon / den / det | konfunderats |
| vi | konfunderats |
| ni | konfunderats |
| de | konfunderats |