Conjugation of kommunicera
to communicate (to impart information or knowledge of; to make known, to tell) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | kommunicera |
Presens
| jag | kommunicerar |
| du | kommunicerar |
| han / hon / den / det | kommunicerar |
| vi | kommunicerar |
| ni | kommunicerar |
| de | kommunicerar |
Preteritum
| jag | kommunicerade |
| du | kommunicerade |
| han / hon / den / det | kommunicerade |
| vi | kommunicerade |
| ni | kommunicerade |
| de | kommunicerade |
Supinum
| jag | kommunicerat |
| du | kommunicerat |
| han / hon / den / det | kommunicerat |
| vi | kommunicerat |
| ni | kommunicerat |
| de | kommunicerat |
Imperativ
| — | kommunicera |
Passiv
Infinitiv
| — | kommuniceras |
Presens
| jag | kommuniceras |
| du | kommuniceras |
| han / hon / den / det | kommuniceras |
| vi | kommuniceras |
| ni | kommuniceras |
| de | kommuniceras |
Preteritum
| jag | kommunicerades |
| du | kommunicerades |
| han / hon / den / det | kommunicerades |
| vi | kommunicerades |
| ni | kommunicerades |
| de | kommunicerades |
Supinum
| jag | kommunicerats |
| du | kommunicerats |
| han / hon / den / det | kommunicerats |
| vi | kommunicerats |
| ni | kommunicerats |
| de | kommunicerats |