Conjugation of knaka
creak, crack Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | knaka |
Presens
| jag | knakar |
| du | knakar |
| han / hon / den / det | knakar |
| vi | knakar |
| ni | knakar |
| de | knakar |
Preteritum
| jag | knakade |
| du | knakade |
| han / hon / den / det | knakade |
| vi | knakade |
| ni | knakade |
| de | knakade |
Supinum
| jag | knakat |
| du | knakat |
| han / hon / den / det | knakat |
| vi | knakat |
| ni | knakat |
| de | knakat |
Imperativ
| — | knaka |
Passiv
Infinitiv
| — | knakas |
Presens
| jag | knakas |
| du | knakas |
| han / hon / den / det | knakas |
| vi | knakas |
| ni | knakas |
| de | knakas |
Preteritum
| jag | knakades |
| du | knakades |
| han / hon / den / det | knakades |
| vi | knakades |
| ni | knakades |
| de | knakades |
Supinum
| jag | knakats |
| du | knakats |
| han / hon / den / det | knakats |
| vi | knakats |
| ni | knakats |
| de | knakats |