Conjugation of klinga av
to subside, to abate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | klinga av |
Presens
| jag | klingar av |
| du | klingar av |
| han / hon / den / det | klingar av |
| vi | klingar av |
| ni | klingar av |
| de | klingar av |
Preteritum
| jag | klingade av |
| du | klingade av |
| han / hon / den / det | klingade av |
| vi | klingade av |
| ni | klingade av |
| de | klingade av |
Supinum
| jag | klingat av |
| du | klingat av |
| han / hon / den / det | klingat av |
| vi | klingat av |
| ni | klingat av |
| de | klingat av |
Imperativ
| — | klinga av |
Passiv
Infinitiv
| — | klingas av |
Presens
| jag | klingas av |
| du | klingas av |
| han / hon / den / det | klingas av |
| vi | klingas av |
| ni | klingas av |
| de | klingas av |
Preteritum
| jag | klingades av |
| du | klingades av |
| han / hon / den / det | klingades av |
| vi | klingades av |
| ni | klingades av |
| de | klingades av |
Supinum
| jag | klingats av |
| du | klingats av |
| han / hon / den / det | klingats av |
| vi | klingats av |
| ni | klingats av |
| de | klingats av |