Conjugation of klinga ut
to fade away, to fade out Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | klinga ut |
Presens
| jag | klingar ut |
| du | klingar ut |
| han / hon / den / det | klingar ut |
| vi | klingar ut |
| ni | klingar ut |
| de | klingar ut |
Preteritum
| jag | klingade ut |
| du | klingade ut |
| han / hon / den / det | klingade ut |
| vi | klingade ut |
| ni | klingade ut |
| de | klingade ut |
Supinum
| jag | klingat ut |
| du | klingat ut |
| han / hon / den / det | klingat ut |
| vi | klingat ut |
| ni | klingat ut |
| de | klingat ut |
Imperativ
| — | klinga ut |
Passiv
Infinitiv
| — | klingas ut |
Presens
| jag | klingas ut |
| du | klingas ut |
| han / hon / den / det | klingas ut |
| vi | klingas ut |
| ni | klingas ut |
| de | klingas ut |
Preteritum
| jag | klingades ut |
| du | klingades ut |
| han / hon / den / det | klingades ut |
| vi | klingades ut |
| ni | klingades ut |
| de | klingades ut |
Supinum
| jag | klingats ut |
| du | klingats ut |
| han / hon / den / det | klingats ut |
| vi | klingats ut |
| ni | klingats ut |
| de | klingats ut |