Conjugation of klargöra
to clarify Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | klargöra |
Presens
| jag | klargör |
| du | klargör |
| han / hon / den / det | klargör |
| vi | klargör |
| ni | klargör |
| de | klargör |
Preteritum
| jag | klargjorde |
| du | klargjorde |
| han / hon / den / det | klargjorde |
| vi | klargjorde |
| ni | klargjorde |
| de | klargjorde |
Supinum
| jag | klargjort |
| du | klargjort |
| han / hon / den / det | klargjort |
| vi | klargjort |
| ni | klargjort |
| de | klargjort |
Imperativ
| — | klargör |
Passiv
Infinitiv
| — | klargöras |
Presens
| jag | klargörs |
| du | klargörs |
| han / hon / den / det | klargörs |
| vi | klargörs |
| ni | klargörs |
| de | klargörs |
Preteritum
| jag | klargjordes |
| du | klargjordes |
| han / hon / den / det | klargjordes |
| vi | klargjordes |
| ni | klargjordes |
| de | klargjordes |
Supinum
| jag | klargjorts |
| du | klargjorts |
| han / hon / den / det | klargjorts |
| vi | klargjorts |
| ni | klargjorts |
| de | klargjorts |