Conjugation of klara av
to manage (to), to successfully cope with Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | klara av |
Presens
| jag | klarar av |
| du | klarar av |
| han / hon / den / det | klarar av |
| vi | klarar av |
| ni | klarar av |
| de | klarar av |
Preteritum
| jag | klarade av |
| du | klarade av |
| han / hon / den / det | klarade av |
| vi | klarade av |
| ni | klarade av |
| de | klarade av |
Supinum
| jag | klarat av |
| du | klarat av |
| han / hon / den / det | klarat av |
| vi | klarat av |
| ni | klarat av |
| de | klarat av |
Imperativ
| — | klara av |
Passiv
Infinitiv
| — | klaras av |
Presens
| jag | klaras av |
| du | klaras av |
| han / hon / den / det | klaras av |
| vi | klaras av |
| ni | klaras av |
| de | klaras av |
Preteritum
| jag | klarades av |
| du | klarades av |
| han / hon / den / det | klarades av |
| vi | klarades av |
| ni | klarades av |
| de | klarades av |
Supinum
| jag | klarats av |
| du | klarats av |
| han / hon / den / det | klarats av |
| vi | klarats av |
| ni | klarats av |
| de | klarats av |