Conjugation of klarera
to deal with (something) conclusively, to dispatch Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | klarera |
Presens
| jag | klarerar |
| du | klarerar |
| han / hon / den / det | klarerar |
| vi | klarerar |
| ni | klarerar |
| de | klarerar |
Preteritum
| jag | klarerade |
| du | klarerade |
| han / hon / den / det | klarerade |
| vi | klarerade |
| ni | klarerade |
| de | klarerade |
Supinum
| jag | klarerat |
| du | klarerat |
| han / hon / den / det | klarerat |
| vi | klarerat |
| ni | klarerat |
| de | klarerat |
Imperativ
| — | klarera |
Passiv
Infinitiv
| — | klareras |
Presens
| jag | klareras |
| du | klareras |
| han / hon / den / det | klareras |
| vi | klareras |
| ni | klareras |
| de | klareras |
Preteritum
| jag | klarerades |
| du | klarerades |
| han / hon / den / det | klarerades |
| vi | klarerades |
| ni | klarerades |
| de | klarerades |
Supinum
| jag | klarerats |
| du | klarerats |
| han / hon / den / det | klarerats |
| vi | klarerats |
| ni | klarerats |
| de | klarerats |