Conjugation of inringa
surround, encircle Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | inringa |
Presens
| jag | inringar |
| du | inringar |
| han / hon / den / det | inringar |
| vi | inringar |
| ni | inringar |
| de | inringar |
Preteritum
| jag | inringade |
| du | inringade |
| han / hon / den / det | inringade |
| vi | inringade |
| ni | inringade |
| de | inringade |
Supinum
| jag | inringat |
| du | inringat |
| han / hon / den / det | inringat |
| vi | inringat |
| ni | inringat |
| de | inringat |
Imperativ
| — | inringa |
Passiv
Infinitiv
| — | inringas |
Presens
| jag | inringas |
| du | inringas |
| han / hon / den / det | inringas |
| vi | inringas |
| ni | inringas |
| de | inringas |
Preteritum
| jag | inringades |
| du | inringades |
| han / hon / den / det | inringades |
| vi | inringades |
| ni | inringades |
| de | inringades |
Supinum
| jag | inringats |
| du | inringats |
| han / hon / den / det | inringats |
| vi | inringats |
| ni | inringats |
| de | inringats |