Conjugation of inrista
engrave, carve Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | inrista |
Presens
| jag | inristar |
| du | inristar |
| han / hon / den / det | inristar |
| vi | inristar |
| ni | inristar |
| de | inristar |
Preteritum
| jag | inristade |
| du | inristade |
| han / hon / den / det | inristade |
| vi | inristade |
| ni | inristade |
| de | inristade |
Supinum
| jag | inristat |
| du | inristat |
| han / hon / den / det | inristat |
| vi | inristat |
| ni | inristat |
| de | inristat |
Imperativ
| — | inrista |
Passiv
Infinitiv
| — | inristas |
Presens
| jag | inristas |
| du | inristas |
| han / hon / den / det | inristas |
| vi | inristas |
| ni | inristas |
| de | inristas |
Preteritum
| jag | inristades |
| du | inristades |
| han / hon / den / det | inristades |
| vi | inristades |
| ni | inristades |
| de | inristades |
Supinum
| jag | inristats |
| du | inristats |
| han / hon / den / det | inristats |
| vi | inristats |
| ni | inristats |
| de | inristats |