Conjugation of innovera
to innovate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | innovera |
Presens
| jag | innoverar |
| du | innoverar |
| han / hon / den / det | innoverar |
| vi | innoverar |
| ni | innoverar |
| de | innoverar |
Preteritum
| jag | innoverade |
| du | innoverade |
| han / hon / den / det | innoverade |
| vi | innoverade |
| ni | innoverade |
| de | innoverade |
Supinum
| jag | innoverat |
| du | innoverat |
| han / hon / den / det | innoverat |
| vi | innoverat |
| ni | innoverat |
| de | innoverat |
Imperativ
| — | innovera |
Passiv
Infinitiv
| — | innoveras |
Presens
| jag | innoveras |
| du | innoveras |
| han / hon / den / det | innoveras |
| vi | innoveras |
| ni | innoveras |
| de | innoveras |
Preteritum
| jag | innoverades |
| du | innoverades |
| han / hon / den / det | innoverades |
| vi | innoverades |
| ni | innoverades |
| de | innoverades |
Supinum
| jag | innoverats |
| du | innoverats |
| han / hon / den / det | innoverats |
| vi | innoverats |
| ni | innoverats |
| de | innoverats |