Conjugation of individualisera
to individualize, to personalize Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | individualisera |
Presens
| jag | individualiserar |
| du | individualiserar |
| han / hon / den / det | individualiserar |
| vi | individualiserar |
| ni | individualiserar |
| de | individualiserar |
Preteritum
| jag | individualiserade |
| du | individualiserade |
| han / hon / den / det | individualiserade |
| vi | individualiserade |
| ni | individualiserade |
| de | individualiserade |
Supinum
| jag | individualiserat |
| du | individualiserat |
| han / hon / den / det | individualiserat |
| vi | individualiserat |
| ni | individualiserat |
| de | individualiserat |
Imperativ
| — | individualisera |
Passiv
Infinitiv
| — | individualiseras |
Presens
| jag | individualiseras |
| du | individualiseras |
| han / hon / den / det | individualiseras |
| vi | individualiseras |
| ni | individualiseras |
| de | individualiseras |
Preteritum
| jag | individualiserades |
| du | individualiserades |
| han / hon / den / det | individualiserades |
| vi | individualiserades |
| ni | individualiserades |
| de | individualiserades |
Supinum
| jag | individualiserats |
| du | individualiserats |
| han / hon / den / det | individualiserats |
| vi | individualiserats |
| ni | individualiserats |
| de | individualiserats |