Conjugation of indoktrinera
to indoctrinate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | indoktrinera |
Presens
| jag | indoktrinerar |
| du | indoktrinerar |
| han / hon / den / det | indoktrinerar |
| vi | indoktrinerar |
| ni | indoktrinerar |
| de | indoktrinerar |
Preteritum
| jag | indoktrinerade |
| du | indoktrinerade |
| han / hon / den / det | indoktrinerade |
| vi | indoktrinerade |
| ni | indoktrinerade |
| de | indoktrinerade |
Supinum
| jag | indoktrinerat |
| du | indoktrinerat |
| han / hon / den / det | indoktrinerat |
| vi | indoktrinerat |
| ni | indoktrinerat |
| de | indoktrinerat |
Imperativ
| — | indoktrinera |
Passiv
Infinitiv
| — | indoktrineras |
Presens
| jag | indoktrineras |
| du | indoktrineras |
| han / hon / den / det | indoktrineras |
| vi | indoktrineras |
| ni | indoktrineras |
| de | indoktrineras |
Preteritum
| jag | indoktrinerades |
| du | indoktrinerades |
| han / hon / den / det | indoktrinerades |
| vi | indoktrinerades |
| ni | indoktrinerades |
| de | indoktrinerades |
Supinum
| jag | indoktrinerats |
| du | indoktrinerats |
| han / hon / den / det | indoktrinerats |
| vi | indoktrinerats |
| ni | indoktrinerats |
| de | indoktrinerats |