Conjugation of implodera
to implode (collapse (of something abstract)) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | implodera |
Presens
| jag | imploderar |
| du | imploderar |
| han / hon / den / det | imploderar |
| vi | imploderar |
| ni | imploderar |
| de | imploderar |
Preteritum
| jag | imploderade |
| du | imploderade |
| han / hon / den / det | imploderade |
| vi | imploderade |
| ni | imploderade |
| de | imploderade |
Supinum
| jag | imploderat |
| du | imploderat |
| han / hon / den / det | imploderat |
| vi | imploderat |
| ni | imploderat |
| de | imploderat |
Imperativ
| — | implodera |
Passiv
Infinitiv
| — | imploderas |
Presens
| jag | imploderas |
| du | imploderas |
| han / hon / den / det | imploderas |
| vi | imploderas |
| ni | imploderas |
| de | imploderas |
Preteritum
| jag | imploderades |
| du | imploderades |
| han / hon / den / det | imploderades |
| vi | imploderades |
| ni | imploderades |
| de | imploderades |
Supinum
| jag | imploderats |
| du | imploderats |
| han / hon / den / det | imploderats |
| vi | imploderats |
| ni | imploderats |
| de | imploderats |