Conjugation of imponera
to impress; to affect someone strongly and favorably Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | imponera |
Presens
| jag | imponerar |
| du | imponerar |
| han / hon / den / det | imponerar |
| vi | imponerar |
| ni | imponerar |
| de | imponerar |
Preteritum
| jag | imponerade |
| du | imponerade |
| han / hon / den / det | imponerade |
| vi | imponerade |
| ni | imponerade |
| de | imponerade |
Supinum
| jag | imponerat |
| du | imponerat |
| han / hon / den / det | imponerat |
| vi | imponerat |
| ni | imponerat |
| de | imponerat |
Imperativ
| — | imponera |
Passiv
Infinitiv
| — | imponeras |
Presens
| jag | imponeras |
| du | imponeras |
| han / hon / den / det | imponeras |
| vi | imponeras |
| ni | imponeras |
| de | imponeras |
Preteritum
| jag | imponerades |
| du | imponerades |
| han / hon / den / det | imponerades |
| vi | imponerades |
| ni | imponerades |
| de | imponerades |
Supinum
| jag | imponerats |
| du | imponerats |
| han / hon / den / det | imponerats |
| vi | imponerats |
| ni | imponerats |
| de | imponerats |