Conjugation of fira
to celebrate (a person, happy occurrence, holiday, etc.) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | fira |
Presens
| jag | firar |
| du | firar |
| han / hon / den / det | firar |
| vi | firar |
| ni | firar |
| de | firar |
Preteritum
| jag | firade |
| du | firade |
| han / hon / den / det | firade |
| vi | firade |
| ni | firade |
| de | firade |
Supinum
| jag | firat |
| du | firat |
| han / hon / den / det | firat |
| vi | firat |
| ni | firat |
| de | firat |
Imperativ
| — | fira |
Passiv
Infinitiv
| — | firas |
Presens
| jag | firas |
| du | firas |
| han / hon / den / det | firas |
| vi | firas |
| ni | firas |
| de | firas |
Preteritum
| jag | firades |
| du | firades |
| han / hon / den / det | firades |
| vi | firades |
| ni | firades |
| de | firades |
Supinum
| jag | firats |
| du | firats |
| han / hon / den / det | firats |
| vi | firats |
| ni | firats |
| de | firats |