Conjugation of förvara
to store Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förvara |
Presens
| jag | förvarar |
| du | förvarar |
| han / hon / den / det | förvarar |
| vi | förvarar |
| ni | förvarar |
| de | förvarar |
Preteritum
| jag | förvarade |
| du | förvarade |
| han / hon / den / det | förvarade |
| vi | förvarade |
| ni | förvarade |
| de | förvarade |
Supinum
| jag | förvarat |
| du | förvarat |
| han / hon / den / det | förvarat |
| vi | förvarat |
| ni | förvarat |
| de | förvarat |
Imperativ
| — | förvara |
Passiv
Infinitiv
| — | förvaras |
Presens
| jag | förvaras |
| du | förvaras |
| han / hon / den / det | förvaras |
| vi | förvaras |
| ni | förvaras |
| de | förvaras |
Preteritum
| jag | förvarades |
| du | förvarades |
| han / hon / den / det | förvarades |
| vi | förvarades |
| ni | förvarades |
| de | förvarades |
Supinum
| jag | förvarats |
| du | förvarats |
| han / hon / den / det | förvarats |
| vi | förvarats |
| ni | förvarats |
| de | förvarats |