Conjugation of förklinga
to fade away, to fade out Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förklinga |
Presens
| jag | förklingar |
| du | förklingar |
| han / hon / den / det | förklingar |
| vi | förklingar |
| ni | förklingar |
| de | förklingar |
Preteritum
| jag | förklingade |
| du | förklingade |
| han / hon / den / det | förklingade |
| vi | förklingade |
| ni | förklingade |
| de | förklingade |
Supinum
| jag | förklingat |
| du | förklingat |
| han / hon / den / det | förklingat |
| vi | förklingat |
| ni | förklingat |
| de | förklingat |
Imperativ
| — | förklinga |