Conjugation of förirra
to get lost (become lost), go astray Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förirra |
Presens
| jag | förirrar |
| du | förirrar |
| han / hon / den / det | förirrar |
| vi | förirrar |
| ni | förirrar |
| de | förirrar |
Preteritum
| jag | förirrade |
| du | förirrade |
| han / hon / den / det | förirrade |
| vi | förirrade |
| ni | förirrade |
| de | förirrade |
Supinum
| jag | förirrat |
| du | förirrat |
| han / hon / den / det | förirrat |
| vi | förirrat |
| ni | förirrat |
| de | förirrat |
Imperativ
| — | förirra |