Conjugation of förinta
to annihilate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förinta |
Presens
| jag | förintar |
| du | förintar |
| han / hon / den / det | förintar |
| vi | förintar |
| ni | förintar |
| de | förintar |
Preteritum
| jag | förintade |
| du | förintade |
| han / hon / den / det | förintade |
| vi | förintade |
| ni | förintade |
| de | förintade |
Supinum
| jag | förintat |
| du | förintat |
| han / hon / den / det | förintat |
| vi | förintat |
| ni | förintat |
| de | förintat |
Imperativ
| — | förinta |
Passiv
Infinitiv
| — | förintas |
Presens
| jag | förintas |
| du | förintas |
| han / hon / den / det | förintas |
| vi | förintas |
| ni | förintas |
| de | förintas |
Preteritum
| jag | förintades |
| du | förintades |
| han / hon / den / det | förintades |
| vi | förintades |
| ni | förintades |
| de | förintades |
Supinum
| jag | förintats |
| du | förintats |
| han / hon / den / det | förintats |
| vi | förintats |
| ni | förintats |
| de | förintats |