Conjugation of förflytta
to move (something, to somewhere, or in some direction, concretely or abstractly) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förflytta |
Presens
| jag | förflyttar |
| du | förflyttar |
| han / hon / den / det | förflyttar |
| vi | förflyttar |
| ni | förflyttar |
| de | förflyttar |
Preteritum
| jag | förflyttade |
| du | förflyttade |
| han / hon / den / det | förflyttade |
| vi | förflyttade |
| ni | förflyttade |
| de | förflyttade |
Supinum
| jag | förflyttat |
| du | förflyttat |
| han / hon / den / det | förflyttat |
| vi | förflyttat |
| ni | förflyttat |
| de | förflyttat |
Imperativ
| — | förflytta |
Passiv
Infinitiv
| — | förflyttas |
Presens
| jag | förflyttas |
| du | förflyttas |
| han / hon / den / det | förflyttas |
| vi | förflyttas |
| ni | förflyttas |
| de | förflyttas |
Preteritum
| jag | förflyttades |
| du | förflyttades |
| han / hon / den / det | förflyttades |
| vi | förflyttades |
| ni | förflyttades |
| de | förflyttades |
Supinum
| jag | förflyttats |
| du | förflyttats |
| han / hon / den / det | förflyttats |
| vi | förflyttats |
| ni | förflyttats |
| de | förflyttats |