Conjugation of förföra
to seduce, to attract; to induce someone into a sexual relationship. Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förföra |
Presens
| jag | förför |
| du | förför |
| han / hon / den / det | förför |
| vi | förför |
| ni | förför |
| de | förför |
Preteritum
| jag | förförde |
| du | förförde |
| han / hon / den / det | förförde |
| vi | förförde |
| ni | förförde |
| de | förförde |
Supinum
| jag | förfört |
| du | förfört |
| han / hon / den / det | förfört |
| vi | förfört |
| ni | förfört |
| de | förfört |
Imperativ
| — | förför |
Passiv
Infinitiv
| — | förföras |
Presens
| jag | förförs |
| du | förförs |
| han / hon / den / det | förförs |
| vi | förförs |
| ni | förförs |
| de | förförs |
Preteritum
| jag | förfördes |
| du | förfördes |
| han / hon / den / det | förfördes |
| vi | förfördes |
| ni | förfördes |
| de | förfördes |
Supinum
| jag | förförts |
| du | förförts |
| han / hon / den / det | förförts |
| vi | förförts |
| ni | förförts |
| de | förförts |