Conjugation of förbise
to overlook, to miss Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förbise |
Presens
| jag | förbiser |
| du | förbiser |
| han / hon / den / det | förbiser |
| vi | förbiser |
| ni | förbiser |
| de | förbiser |
Preteritum
| jag | förbisåg |
| du | förbisåg |
| han / hon / den / det | förbisåg |
| vi | förbisåg |
| ni | förbisåg |
| de | förbisåg |
Supinum
| jag | förbisett |
| du | förbisett |
| han / hon / den / det | förbisett |
| vi | förbisett |
| ni | förbisett |
| de | förbisett |
Imperativ
| — | förbise |
Passiv
Infinitiv
| — | förbises |
Presens
| jag | förbises |
| du | förbises |
| han / hon / den / det | förbises |
| vi | förbises |
| ni | förbises |
| de | förbises |
Preteritum
| jag | förbisågs |
| du | förbisågs |
| han / hon / den / det | förbisågs |
| vi | förbisågs |
| ni | förbisågs |
| de | förbisågs |
Supinum
| jag | förbisetts |
| du | förbisetts |
| han / hon / den / det | förbisetts |
| vi | förbisetts |
| ni | förbisetts |
| de | förbisetts |