Conjugation of förbittra
embitter Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | förbittra |
Presens
| jag | förbittrar |
| du | förbittrar |
| han / hon / den / det | förbittrar |
| vi | förbittrar |
| ni | förbittrar |
| de | förbittrar |
Preteritum
| jag | förbittrade |
| du | förbittrade |
| han / hon / den / det | förbittrade |
| vi | förbittrade |
| ni | förbittrade |
| de | förbittrade |
Supinum
| jag | förbittrat |
| du | förbittrat |
| han / hon / den / det | förbittrat |
| vi | förbittrat |
| ni | förbittrat |
| de | förbittrat |
Imperativ
| — | förbittra |
Passiv
Infinitiv
| — | förbittras |
Presens
| jag | förbittras |
| du | förbittras |
| han / hon / den / det | förbittras |
| vi | förbittras |
| ni | förbittras |
| de | förbittras |
Preteritum
| jag | förbittrades |
| du | förbittrades |
| han / hon / den / det | förbittrades |
| vi | förbittrades |
| ni | förbittrades |
| de | förbittrades |
Supinum
| jag | förbittrats |
| du | förbittrats |
| han / hon / den / det | förbittrats |
| vi | förbittrats |
| ni | förbittrats |
| de | förbittrats |