Conjugation of expediera
expedite, carry out Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | expediera |
Presens
| jag | expedierar |
| du | expedierar |
| han / hon / den / det | expedierar |
| vi | expedierar |
| ni | expedierar |
| de | expedierar |
Preteritum
| jag | expedierade |
| du | expedierade |
| han / hon / den / det | expedierade |
| vi | expedierade |
| ni | expedierade |
| de | expedierade |
Supinum
| jag | expedierat |
| du | expedierat |
| han / hon / den / det | expedierat |
| vi | expedierat |
| ni | expedierat |
| de | expedierat |
Imperativ
| — | expediera |
Passiv
Infinitiv
| — | expedieras |
Presens
| jag | expedieras |
| du | expedieras |
| han / hon / den / det | expedieras |
| vi | expedieras |
| ni | expedieras |
| de | expedieras |
Preteritum
| jag | expedierades |
| du | expedierades |
| han / hon / den / det | expedierades |
| vi | expedierades |
| ni | expedierades |
| de | expedierades |
Supinum
| jag | expedierats |
| du | expedierats |
| han / hon / den / det | expedierats |
| vi | expedierats |
| ni | expedierats |
| de | expedierats |