Conjugation of expektorera
expectorate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | expektorera |
Presens
| jag | expektorerar |
| du | expektorerar |
| han / hon / den / det | expektorerar |
| vi | expektorerar |
| ni | expektorerar |
| de | expektorerar |
Preteritum
| jag | expektorerade |
| du | expektorerade |
| han / hon / den / det | expektorerade |
| vi | expektorerade |
| ni | expektorerade |
| de | expektorerade |
Supinum
| jag | expektorerat |
| du | expektorerat |
| han / hon / den / det | expektorerat |
| vi | expektorerat |
| ni | expektorerat |
| de | expektorerat |
Imperativ
| — | expektorera |
Passiv
Infinitiv
| — | expektoreras |
Presens
| jag | expektoreras |
| du | expektoreras |
| han / hon / den / det | expektoreras |
| vi | expektoreras |
| ni | expektoreras |
| de | expektoreras |
Preteritum
| jag | expektorerades |
| du | expektorerades |
| han / hon / den / det | expektorerades |
| vi | expektorerades |
| ni | expektorerades |
| de | expektorerades |
Supinum
| jag | expektorerats |
| du | expektorerats |
| han / hon / den / det | expektorerats |
| vi | expektorerats |
| ni | expektorerats |
| de | expektorerats |