Conjugation of expatriera
expatriate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | expatriera |
Presens
| jag | expatrierar |
| du | expatrierar |
| han / hon / den / det | expatrierar |
| vi | expatrierar |
| ni | expatrierar |
| de | expatrierar |
Preteritum
| jag | expatrierade |
| du | expatrierade |
| han / hon / den / det | expatrierade |
| vi | expatrierade |
| ni | expatrierade |
| de | expatrierade |
Supinum
| jag | expatrierat |
| du | expatrierat |
| han / hon / den / det | expatrierat |
| vi | expatrierat |
| ni | expatrierat |
| de | expatrierat |
Imperativ
| — | expatriera |
Passiv
Infinitiv
| — | expatrieras |
Presens
| jag | expatrieras |
| du | expatrieras |
| han / hon / den / det | expatrieras |
| vi | expatrieras |
| ni | expatrieras |
| de | expatrieras |
Preteritum
| jag | expatrierades |
| du | expatrierades |
| han / hon / den / det | expatrierades |
| vi | expatrierades |
| ni | expatrierades |
| de | expatrierades |
Supinum
| jag | expatrierats |
| du | expatrierats |
| han / hon / den / det | expatrierats |
| vi | expatrierats |
| ni | expatrierats |
| de | expatrierats |