Conjugation of demoralisera
to demoralize Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | demoralisera |
Presens
| jag | demoraliserar |
| du | demoraliserar |
| han / hon / den / det | demoraliserar |
| vi | demoraliserar |
| ni | demoraliserar |
| de | demoraliserar |
Preteritum
| jag | demoraliserade |
| du | demoraliserade |
| han / hon / den / det | demoraliserade |
| vi | demoraliserade |
| ni | demoraliserade |
| de | demoraliserade |
Supinum
| jag | demoraliserat |
| du | demoraliserat |
| han / hon / den / det | demoraliserat |
| vi | demoraliserat |
| ni | demoraliserat |
| de | demoraliserat |
Imperativ
| — | demoralisera |
Passiv
Infinitiv
| — | demoraliseras |
Presens
| jag | demoraliseras |
| du | demoraliseras |
| han / hon / den / det | demoraliseras |
| vi | demoraliseras |
| ni | demoraliseras |
| de | demoraliseras |
Preteritum
| jag | demoraliserades |
| du | demoraliserades |
| han / hon / den / det | demoraliserades |
| vi | demoraliserades |
| ni | demoraliserades |
| de | demoraliserades |
Supinum
| jag | demoraliserats |
| du | demoraliserats |
| han / hon / den / det | demoraliserats |
| vi | demoraliserats |
| ni | demoraliserats |
| de | demoraliserats |