Conjugation of denaturalisera
denaturalize Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | denaturalisera |
Presens
| jag | denaturaliserar |
| du | denaturaliserar |
| han / hon / den / det | denaturaliserar |
| vi | denaturaliserar |
| ni | denaturaliserar |
| de | denaturaliserar |
Preteritum
| jag | denaturaliserade |
| du | denaturaliserade |
| han / hon / den / det | denaturaliserade |
| vi | denaturaliserade |
| ni | denaturaliserade |
| de | denaturaliserade |
Supinum
| jag | denaturaliserat |
| du | denaturaliserat |
| han / hon / den / det | denaturaliserat |
| vi | denaturaliserat |
| ni | denaturaliserat |
| de | denaturaliserat |
Imperativ
| — | denaturalisera |
Passiv
Infinitiv
| — | denaturaliseras |
Presens
| jag | denaturaliseras |
| du | denaturaliseras |
| han / hon / den / det | denaturaliseras |
| vi | denaturaliseras |
| ni | denaturaliseras |
| de | denaturaliseras |
Preteritum
| jag | denaturaliserades |
| du | denaturaliserades |
| han / hon / den / det | denaturaliserades |
| vi | denaturaliserades |
| ni | denaturaliserades |
| de | denaturaliserades |
Supinum
| jag | denaturaliserats |
| du | denaturaliserats |
| han / hon / den / det | denaturaliserats |
| vi | denaturaliserats |
| ni | denaturaliserats |
| de | denaturaliserats |