Conjugation of avmarschera
march off, decamp Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | avmarschera |
Presens
| jag | avmarscherar |
| du | avmarscherar |
| han / hon / den / det | avmarscherar |
| vi | avmarscherar |
| ni | avmarscherar |
| de | avmarscherar |
Preteritum
| jag | avmarscherade |
| du | avmarscherade |
| han / hon / den / det | avmarscherade |
| vi | avmarscherade |
| ni | avmarscherade |
| de | avmarscherade |
Supinum
| jag | avmarscherat |
| du | avmarscherat |
| han / hon / den / det | avmarscherat |
| vi | avmarscherat |
| ni | avmarscherat |
| de | avmarscherat |
Imperativ
| — | avmarschera |
Passiv
Infinitiv
| — | avmarscheras |
Presens
| jag | avmarscheras |
| du | avmarscheras |
| han / hon / den / det | avmarscheras |
| vi | avmarscheras |
| ni | avmarscheras |
| de | avmarscheras |
Preteritum
| jag | avmarscherades |
| du | avmarscherades |
| han / hon / den / det | avmarscherades |
| vi | avmarscherades |
| ni | avmarscherades |
| de | avmarscherades |
Supinum
| jag | avmarscherats |
| du | avmarscherats |
| han / hon / den / det | avmarscherats |
| vi | avmarscherats |
| ni | avmarscherats |
| de | avmarscherats |