Conjugation of argumentera
to argue (debate) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | argumentera |
Presens
| jag | argumenterar |
| du | argumenterar |
| han / hon / den / det | argumenterar |
| vi | argumenterar |
| ni | argumenterar |
| de | argumenterar |
Preteritum
| jag | argumenterade |
| du | argumenterade |
| han / hon / den / det | argumenterade |
| vi | argumenterade |
| ni | argumenterade |
| de | argumenterade |
Supinum
| jag | argumenterat |
| du | argumenterat |
| han / hon / den / det | argumenterat |
| vi | argumenterat |
| ni | argumenterat |
| de | argumenterat |
Imperativ
| — | argumentera |
Passiv
Infinitiv
| — | argumenteras |
Presens
| jag | argumenteras |
| du | argumenteras |
| han / hon / den / det | argumenteras |
| vi | argumenteras |
| ni | argumenteras |
| de | argumenteras |
Preteritum
| jag | argumenterades |
| du | argumenterades |
| han / hon / den / det | argumenterades |
| vi | argumenterades |
| ni | argumenterades |
| de | argumenterades |
Supinum
| jag | argumenterats |
| du | argumenterats |
| han / hon / den / det | argumenterats |
| vi | argumenterats |
| ni | argumenterats |
| de | argumenterats |