Conjugation of ansätta
to beset, to attack (trouble, harshly criticize, etc.) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | ansätta |
Presens
| jag | ansätter |
| du | ansätter |
| han / hon / den / det | ansätter |
| vi | ansätter |
| ni | ansätter |
| de | ansätter |
Preteritum
| jag | ansatte |
| du | ansatte |
| han / hon / den / det | ansatte |
| vi | ansatte |
| ni | ansatte |
| de | ansatte |
Supinum
| jag | ansatt |
| du | ansatt |
| han / hon / den / det | ansatt |
| vi | ansatt |
| ni | ansatt |
| de | ansatt |
Imperativ
| — | ansätt |
Passiv
Infinitiv
| — | ansättas |
Presens
| jag | ansätts |
| du | ansätts |
| han / hon / den / det | ansätts |
| vi | ansätts |
| ni | ansätts |
| de | ansätts |
Preteritum
| jag | ansattes |
| du | ansattes |
| han / hon / den / det | ansattes |
| vi | ansattes |
| ni | ansattes |
| de | ansattes |
Supinum
| jag | ansatts |
| du | ansatts |
| han / hon / den / det | ansatts |
| vi | ansatts |
| ni | ansatts |
| de | ansatts |