Conjugation of storci
[stort͡ʃʲ]second-person singular present indicative/subjunctive of stoarce Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | storcesc |
| tu | storcești |
| el / ea | storcește |
| noi | storcim |
| voi | storciți |
| ei / ele | storcesc |
Imperfect
| eu | storceam |
| tu | storceai |
| el / ea | storcea |
| noi | storceam |
| voi | storceați |
| ei / ele | storceau |
Perfectul simplu
| eu | storcii |
| tu | storciși |
| el / ea | storci |
| noi | storcirăm |
| voi | storcirăți |
| ei / ele | storciră |
Mai mult ca perfectul
| eu | storcisem |
| tu | storciseși |
| el / ea | storcise |
| noi | storciserăm |
| voi | storciserăți |
| ei / ele | storciseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să storcesc |
| tu | să storcești |
| el / ea | să storcească |
| noi | să storcim |
| voi | să storciți |
| ei / ele | să storcească |
Imperativ
Afirmativ
| tu | storcește |
| voi | storciți |
Negativ
| tu | nu nu storci |
| voi | nu nu storciți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a storci |
Gerunziu
| — | storcind |
Participiu
| — | storcit |