Conjugation of statua
to rule, to determine (through a law or statute) Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | statuez |
| tu | statuezi |
| el / ea | statuează |
| noi | statuăm |
| voi | statuați |
| ei / ele | statuează |
Imperfect
| eu | statuam |
| tu | statuai |
| el / ea | statua |
| noi | statuam |
| voi | statuați |
| ei / ele | statuau |
Perfectul simplu
| eu | statuai |
| tu | statuași |
| el / ea | statuă |
| noi | statuarăm |
| voi | statuarăți |
| ei / ele | statuară |
Mai mult ca perfectul
| eu | statuasem |
| tu | statuaseși |
| el / ea | statuase |
| noi | statuaserăm |
| voi | statuaserăți |
| ei / ele | statuaseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să statuez |
| tu | să statuezi |
| el / ea | să statueze |
| noi | să statuăm |
| voi | să statuați |
| ei / ele | să statueze |
Imperativ
Afirmativ
| tu | statuează |
| voi | statuați |
Negativ
| tu | nu nu statua |
| voi | nu nu statuați |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a statua |
Gerunziu
| — | statuând |
Participiu
| — | statuat |