Conjugation of sfârâi
sfɨ.rɨˈito bound (fly in short bursts of rapid, audible flapping) Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | sfârâi |
| tu | sfârâi |
| el / ea | sfârâie |
| noi | sfârâim |
| voi | sfârâiți |
| ei / ele | sfârâie |
Imperfect
| eu | sfârâiam |
| tu | sfârâiai |
| el / ea | sfârâia |
| noi | sfârâiam |
| voi | sfârâiați |
| ei / ele | sfârâiau |
Perfectul simplu
| eu | sfârâii |
| tu | sfârâiși |
| el / ea | sfârâi |
| noi | sfârâirăm |
| voi | sfârâirăți |
| ei / ele | sfârâiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | sfârâisem |
| tu | sfârâiseși |
| el / ea | sfârâise |
| noi | sfârâiserăm |
| voi | sfârâiserăți |
| ei / ele | sfârâiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să sfârâi |
| tu | să sfârâi |
| el / ea | să sfârâie |
| noi | să sfârâim |
| voi | să sfârâiți |
| ei / ele | să sfârâie |
Imperativ
Afirmativ
| tu | sfârâie |
| voi | sfârâiți |
Negativ
| tu | nu nu sfârâi |
| voi | nu nu sfârâiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a sfârâi |
Gerunziu
| — | sfârâind |
Participiu
| — | sfârâit |