Conjugation of olecăi
to whine, to weep Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | olecăi |
| tu | olecăi |
| el / ea | olecăie |
| noi | olecăim |
| voi | olecăiți |
| ei / ele | olecăie |
Imperfect
| eu | olecăiam |
| tu | olecăiai |
| el / ea | olecăia |
| noi | olecăiam |
| voi | olecăiați |
| ei / ele | olecăiau |
Perfectul simplu
| eu | olecăii |
| tu | olecăiși |
| el / ea | olecăi |
| noi | olecăirăm |
| voi | olecăirăți |
| ei / ele | olecăiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | olecăisem |
| tu | olecăiseși |
| el / ea | olecăise |
| noi | olecăiserăm |
| voi | olecăiserăți |
| ei / ele | olecăiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să olecăi |
| tu | să olecăi |
| el / ea | să olecăie |
| noi | să olecăim |
| voi | să olecăiți |
| ei / ele | să olecăie |
Imperativ
Afirmativ
| tu | olecăie |
| voi | olecăiți |
Negativ
| tu | nu nu olecăi |
| voi | nu nu olecăiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a olecăi |
Gerunziu
| — | olecăind |
Participiu
| — | olecăit |